Oczywiste jest, że stworzenie doskonałego narzędzia wybierającego za nas studia jest nie możliwe. W ogóle stworzenie doskonałego narzędzia rzadko kiedy jest możliwe. Gdy wchodzi badanie człowieka to mam wątpliwości czy kiedykolwiek będzie możliwe. Nie mniej, dorobek naukowy psychologów pozwala na zbadanie predyspozycji ucznia i sklasyfikowanie go do odpowiedniej grupy uczelni na jakich czuł by się najlepiej.

Powstał niedawno portal teststudia.pl na którym można przeprowadzić test, którego wynik ma wskazać konkretne kierunki studiów najbardziej pasujące do kandydata. Zanim jednak to się stanie, kandydat na studia musi odpowiedzieć na ponad 200 pytań. Na tej podstawie jest generowana lista 10 uczelni i kierunków najbardziej odpowiednich dla kandydata na studia. Trzeba przyznać, że jest to krok do przodu. Czy to narzędzie się przyjmie wśród niezdecydowanych licealistów będzie w dużej mierze zależało od tego jak bardzo propozycje kierunków będą trafne.

Mimo wszystko nie można do końca zawierzać tego typu narzędziom. Jak doskonałe by one nie były zawsze należy końcowy wynik przeanalizować i rozważyć. Narzędzia mają być pomocne ale człowiek aspirujący na miano „wyższego” w społeczeństwie nie może bezgranicznie zawierzać swojej przyszłości zautomatyzowanemu programowi. Pozdrowienia dla tych zdecydowanych jak i wybierających studia!

Przeginanie w każdą stronę jest nie zdrowe, jednak traktowanie w ogóle nie rozwiniętego płodu na równi z dorosłym jest dużym przegięciem. No ale skoro wszyscy równi, to wyobraziłem sobie taki przypadek. Mamy 18 letniego młodzieńca oraz 80 letniego starca. Gdybyśmy musieli stracić jednego z nich, z pewnością decyzja padłaby na starca, argumentując że 8nasto latek ma więcej do stracenia i jemu należy się darowanie życia. Przecież jest młody, ma życie przed sobą, a starzec zapewne i tak umarłby niebawem. Zakładam, że większość by się ze mną zgodziła i w podobnych sytuacjach, gdy dany mamy tylko wiek naturalnym byłoby oszczędzenie młodszego. Tym samym tropem rozumując gdybyśmy mieli wszczepioną Kościelną moralność i podobny dylemat jednakże do wyboru byłaby zapłodniona komórka jajowa oraz żywy człowiek, musielibyśmy go również zabić oszczędzając embrion. Przecież on ma teoretycznie więcej życia przed sobą niż jakikolwiek narodzony człowiek, czy miałby on 10 czy 80 lat. Jednak myślę, że mało kto zdecydowałby się zabić dorosłego człowieka niż dokonać „zabójstwa” komórki jajowej połączonej z plemnikiem. Proszę sobie wyobrazić co by było, gdyby jednak jakaś matka stanęła przed dylematem czy nie dopuścić do rozwoju właśnie poczętego dziecka, czy urodzić i umrzeć, a przy tym była gorliwym Katolikiem.

Powyższy tok rozumowania może i wydaje się dziwny ale moim zdaniem jest prawidłowy, chcąc rozumować tak jak każe Kościół. Zakazując in vitro argumentuje to tym, że ginie wówczas wiele embrionów. Czy są one wszczepiane do organizmu matki i tam giną czy dzieje się to w probówce wg mnie nie ma większego znaczenia, bo 3 godziny po zapłodnieniu nie mają nic wspólnego z dorosłym człowiekiem. Mimo to moralność narzucana przez duchownych nakazuje się sprzeciwianiu in vitro.

Cała ta głupia zasada przypomina mi problem od ilu źdźbeł słomy zaczyna się stóg. 1 na pewno go nie tworzy, Kościół jednak chce nas przekonać, że jak mamy już jedno źdźbło to mamy stóg, a dokładanie kolejnych nie zmieni faktu posiadania przez nas stogu, tylko jego rozwój. Na szczęście jednak nie wszyscy stracili zdolność samodzielnego wnioskowania i myślenia, i jawnie sprzeciwiają się słowom Kościoła, który chce pozbawić macierzyństwa nikomu nie wadzących małżeństw.

Gdy usłyszałem jednak o zablokowaniu wejścia do jednego ze sklepów z dopalaczami przez protestujących tylko jedna myśl przyszła mi do głowy – o ciemny narodzie! Nasze społeczeństwo niestety jest podatne na manipulacje w ogromnym stopniu. Czy to, że nasze przepisy są chore, obejmują setki niepotrzebnych sfer życia a nie potrafią solidnie zakazać sprzedaży dopalaczy daje przyzwolenie na samowolkę i blokowanie wejścia do sklepu z legalnymi artykułami?

Kolejną i kluczową sprawą wg mnie jest sam sens zakazu sprzedaży dopalaczy. Wycofując  legalnego obrotu te substancje pozbawimy naszego i tak już szczuplutkiego budżetu wpływów na rzecz dealerów. A może skorumpowanym rządzącym o to chodzi aby dealerzy dostali jeszcze więcej? Tak czy inaczej delegalizacja nie spowoduje zniknięcia tej trutki z rynku tylko pozbawi nad nią jakiejkolwiek kontroli. No trudno, może po 20 latach ktoś się obudzi jak już odpowiednie portfele zostaną napchane.

Do prawdy dziwi mnie to, że społeczeństwo tak łatwo daje przyzwolenie na to aby władza decydowała co jest dobre i dla kogo. Dajemy sobie związać ręce i prowadzić się z nadzieją, że „oni” przecież wiedzą lepiej – ha, akurat! Dlaczego w takim razie alkohol, od którego ginie codziennie kilkadziesiąt ludzi jest nadal legalny i dobrze się ma, a dopalaczom tak stanowczo mówi się nie. Czyż nie lepiej kategorycznie zakazać sprzedaży tego „czegoś” dzieciom, a dorośli niech łykają ile wlezie? Przecież mają prawo, a przynajmniej powinni mieć prawo sobie zaszkodzić (podobnie jak alkoholem) w takiej dawce w jakiej chcą. Jeżeli komuś nie szkoda zdrowia na rzecz „odlotu” to czemu na siłę go ratować?

Ktoś mądry nie weźmie dopalacza czy jest on legalny czy nie, a głupek przynajmniej szybciej się struje legalnym dopalaczem niż wódeczką pitą 30 lat. Ludzie tego jednak nie rozumieją, wódką trują się powoli i tego nie widzą, szkoda, że nie widzą również tragedii rodzinnych jakie ona powoduje. Dopalacz załatwiłby sprawę dużo szybciej. Kobiety i niewinne dzieci nie chodziły by z podbitym okiem przez długie lata.

Temat rzeka, niemniej mój wniosek na to wszystko jest taki, że zamiast myśleć sami, dajemy się prowadzić jak cielęta pod legalny sklep i robić nielegalną blokadę myśląc że uratujemy głupków i ćpunów przed nimi samymi.

Samochody osobowe z silnikiem diesla są już bardzo popularne i stanowią znaczy odsetek wszystkich osobówek. Przy wyborze auta jedną z pierwszych rzeczy jaką należy określić jest typ silnika. Wybór ten powinien być oczywiście świadomy i uzależniony od kilku czynników. Pierwszy z nich to długość tras jaki będziemy pokonywać naszym samochodem? Jeżeli jeździmy głównie po mieście i na niewielkie odległości kupmy benzyniaka. Diesle użytkowane jedynie w ruchu miejskim męczą się. Ten typ samochodu nadaje się raczej na dojazdy do pracy powyżej kilkunastu kilometrów.

Jeżeli jeździmy mało, nawet na dłuższe trasy ale przykładowo raz w tygodniu to też benzyna będzie lepsza ze względu na ekonomię. Auta na ropę są droższe i aby ta różnica zwróciła się nam na kosztach paliwa zwykle trzeba przejechać kilkanaście tysięcy kilometrów.

Kolejna kwestia, w jakim celu kupujemy autko. Jeżeli ma ono służyć rodzinie i będziemy o niego dbać, możemy pokusić się o diesla. Na firmowy samochód jednak niestety się nie nadaje. Pracownicy zwykle nie szanują firmowych aut, a koszta naprawy aut na ropę są dużo droższe więc niech nas nie skusi minimalnie niższe spalanie i ceny ropy.

Mam nadzieję, że chociaż w małym stopniu ukierunkowałem Wasz wybór samochodu. Miłej jazdy nowym autem, szerokiej drogi!

Są to na szczęście odosobnione przypadki. Największy odsetek młodzieży decyduje się jednak na kontynuowanie nauki na wyższych uczelniach. Wbrew pokutującym od niedawna stwierdzeniom, iż studia w dzisiejszych czasach są niepotrzebne, wybór ten jest nader słuszny. Ukończenie studiów to nie tylko zdobycie dyplomu, jakiegoś tytułu. To przede wszystkim wzrost poziomu naszej wiedzy, coś w rodzaju „awansu” do wyższej grupy społecznej.

Jednakże sam wybór odpowiednich studiów nie należy już do najprostszych zadań. Nie sztuką jest rozpocząć naukę na wyższej uczelni tylko dla samego faktu uczenia się i zdobywania tytułów. Ważne jest by trafnie dobrać kierunek do naszych zainteresowań, możliwości, ale przede wszystkim sytuacji na rynku pracy. Wielu ludzi popełnia błąd decydując się na studia na najbardziej obleganych i popularnych kierunkach. Brak własnych zainteresowań i planów na przyszłość automatycznie „wpycha” ich w wielką machinę bezrobocia. Aby temu zapobiec warto poświęcać młodym ludziom więcej uwagi i pomagać im w doborze odpowiednich kierunków. Właśnie w tym celu tworzone są liczne poradniki dla przyszłych studentów. Na ich łamach młodzi ludzie informowani są o różnych możliwościach co do wyboru odpowiedniego kierunku, uczelni, miasta, czy konkretnego miejsca zamieszkania, w którym spędzą następnych kilka lat (akademik, stancja, prywatne mieszkanie). Dzięki takim poradnikom, przyszli studenci zaczerpnąć mogą obiektywnych opinii na temat uczelni zarówno publicznych (państwowych), jak i prywatnych.

Niewątpliwie jednak żaden poradnik, żadna lektura nie jest w stanie wyczerpać tego tematu bez dna. Wybór odpowiednich studiów to jedna z ważniejszych decyzji, które rzutują na dalsze życie poszczególnych osób, jak i ich przyszłych rodzin.